شمال ما: در روایات می ‏خوانیم: «اِتّقوا المُحقّرات من الذّنوب فانّها لاتغفر»[۱]: از گناهان کوچک پرهیز کنید که بخشیده نمى ‏شود.

 

شاید به این دلیل که در گناهان کوچک، انسان احساس شرمندگى نمى‏ کند و لذا به فکر توبه هم نمی ‏افتد، بلکه جسارت و جرأت او بر تکرار آن زیاد و زمینه‏ اى براى بخشش فراهم نمی ‏شود. اگر کسى که مقدار کمى بدهى دارد، به طلبکار بگوید: تو که از من‏ طلبى ندارى، مقدارى که می ‏خواهى ارزشى ندارد، او طلب خود را نمی‏ بخشد، ولى اگر مبلغ بیشترى بدهکار باشد و نزد طلبکار آید و عذرخواهى کند، طلبکار یا به او مهلت می دهد و یا او را می ‏بخشد. آرى، طلبکار، مقدار کم را با جسارت نمی ‏بخشد، ولى مقدار زیاد را ممکن است با عذرخواهى ببخشد.

پی نوشت:

[۱] وسائل، ج ۱۵، ص‏۳۱۰٫

کتاب تمثیلات حجه الاسلام قرائتی


کانال تلگرام شمال ما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *