کم‌کاری سازمان حفاظت محيط زيست؛



شمال ما: پلاستیک یکی از قاتلان محیط زیست است اما هنوز در ایران برای پیشگیری از قتل محیط زیست قوانین سخت‌گیرانه و شفافی وضع نشده است؟ شاید بپرسید که چرا باید چنین قوانینی وضع شود؟ به این آمار نگاه کنید.

 در سال ٢٠١۶ بیش از ۴٨٠ میلیارد دلار بطری پلاستیکی در سراسر جهان فروخته شده است. همچنین هر سال بین ۵ تا ١٣ میلیون تن پلاستیک به اقیانوس‌های جهان وارد می‌شود که به وسیله پرندگان دریایی، ماهی‌ها و دیگر موجودات زنده خورده می‌شود و تا سال ٢٠۵٠ وزن پلاستیک‌ها در اقیانوس‌ها از کل وزن ماهی‌ها بیشتر خواهد شد.
 براساس تحقیقات دانشمندان دانشگاه گنت در بلژیک افرادی که غذای دریایی می‌خورند هرساله ١١ هزار قطعه ریز پلاستیک را می‌بلعند. وجود مواد اولیه ارزان قیمت برای تولید محصولات پلاستیکی موجب شده تا در ایران تولید و مصرف این محصولات هر روز بیشتر از گذشته شود.
براساس آنچه محمد درویش، عضو هیات علمی موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور اعلام کرده ایران با مصرف سالانه ۵٠٠ هزار تن پلاستیک در رتبه پنجم مصرف پلاستیک جهان قرار دارد. همچنین گزارش پژوهشی کمیسیون آب، محیط زیست و اقتصاد سبز اتاق بازرگانی ایران در سال ٩۵ هم گویای این نکته است که به طور کلی در ایران سالانه دو میلیون و ١٠٠ هزار تن انوع محصولات پلاستیکی استفاده می‌شود.
خطر آلوده‌کنندگی پلاستیک به حدی است که بسیاری از کشورها از جمله آلمان، کنیا، اتریش و… در این حوزه قوانین محدود‌کننده وضع کرده‌اند و اتحادیه اروپا هم درصدد وضع قوانین جدید در این حوزه است. اما با این حال هنوز هم دولت و مجلس برای اصلاح قوانین گامی برنداشته‌اند. هفته گذشته مسعود تجرشی، معاون محیط زیست انسانی سازمان حفاظت محیط زیست به «اعتماد» گفته بود که فعلا در ایران برای تغییر قانون در میان مسوولان اجماع لازم شکل نگرفته است.
در همین حال محمد درویش با نقد سخنان تجریشی می‌گوید این وظیفه سازمان حفاظت محیط زیست است که در این زمینه پیشقدم شود: «به نظر من مشکل اصلی این است که در ایران مسوولانی که در این باره مسوولیت مستقیم دارند هم دغدغه محیط زیستی ندارند.» درویش با اشاره به تجربه موفق آلمان و کنیا در کنترل و کاهش مصرف پلاستیک می‌گوید: «کافی است از تجربه‌های موفق دیگران درس بگیریم.
مثلا می‌توان شرکت‌های تولید‌کننده نوشابه و آب معدنی را ملزم کرد بطری‌های پلاستیکی را پس از مصرف از خریداران تحویل بگیرند و در مقابل وجهی به آنها برگردانده شود. یا مثلا دولت برای تولید کیسه‌های پارچه‌ای یارانه حمایتی پرداخت کند. اما این کارها نمی‌شود چون کسی چنین دغدغه‌ای ندارد.»
به گفته مدیرکل سابق دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست رها شدن صدها هزار قطعه پلاستیکی و انواع بطری‌ها در محیط طبیعی از جمله وجوه ناکارآمدی قوانین فعلی است که می‌تواند خطرات و پیامدهای زیستی و بهداشتی فراوانی داشته باشد. اما سوال این است که چرا همچنان کوشش منسجم و پیگیرانه‌ای از سوی مجلس و دولت برای عبور از این وضعیت دیده نمی‌شود؟
منبع: اعتماد

کانال تلگرام شمال ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *