مهسا طالبی

شمال ما؛

در تعریف سازمان‌های مردم نهاد آمده که یک سازمان غیرانتفاعی و غیر دولتی است که از دولت بودجه نمی گیرد و فقط در راستای توسعه اهداف تشکیلات خود حرکت می کند. آن هم بر اساس نیاز جامعه. به همین دلیل در تمام دنیا در NGOها سود معنی ندارد حتی اگر برای این تشکیلات درآمدهایی هم حاصل شود. در واقع اساس کار این سازمان ها به صورت داوطلبانه است. بنابراین در این سازمان ها اجتماع محوری به جای فرد محوری و توسعه طلبی به جای منفعت طلبی فردی مرکزیت دارد. به عنوان مثال در عرصه محیط زیست، مهم رسیدن به اهداف حفاظتی محیط زیست یک کشور است با تکیه بر فعالیت های اجتماعی داوطلبانه مردم بدون اتکا به دولت. در این میان غیرانتفاعی بودن این سازمان ها به معنی این است که سود گروهی محلی از اعراب ندارد. در واقع دست یافتن به درآمد و سود و انجام فعالیت های تجاری و صنفی انتفاعی به منظور تقسیم منافع بین اعضا ، موسسان، مدیران و کارکنان هدف سازمان نباشد، هرچند که این ویژگی، سازمان مردم نهاد را از دست یابی به درآمد برای اداره امور خود باز نمی دارد. سومین ویژگی سازمان های مردم نهاد مستقل بودنشان است. یعنی این گروه ها نباید برای تحقق اهدافشان زیر نفوذ صاحبان قدرت باشند. یکی از منابع درآمدی این گروه ها جذب سرمایه و منابع کوچک مردمی است. در اکثر کشورهای توسعه یافته NGOها برای اینکه استقلال خود را حفظ کنند دست نیاز به سمت دولت دراز نمی کنند و چون فعالیت این گروه ها بر اساس بسیج مردم و فعالیت های داوطلبانه اجتماعی صورت می گیرد بنابراین این نهادها سعی می کنند منابع درآمدی خود را از جایی غیر از صاحبان قدرت و دولت تامین کنند.
در سال های اخیر با توجه به مشکلات زیست محیطی گیلان، سازمان های مردم نهاد بیش از قبل در پررنگ کردن معضلات مخیط زیستی اقدام کرده اند. پاکسازی رودخانه ها و تالاب ها و مرداب از آلودگی ها و یا اطلاع رسانی از طریق مصاحبه با رسانه ها. با این حال آنچه که مشهود است کار یک تشکل مردم نهاد دولتی فقط پاکسازی محیط از زباله نیست و می توانند با تاثیر بر تصمیمات نابه جای مسئولان مانع از اجرای برخی پروژه های مخرب شوند.
اما مشکل اینجاست که اغلب این NGOها استقلال کاری خود را به دلایل مختلف از دست داده و یا با گرفتن برخی سمت های اجرایی و دولتی و یا پروژه های مختلف، دیگر نمی توانند آن نقش نظارتی خود را به درستی ایفا کرده در نتیجه انتقادات کمرنگ و دیدگاه های دمِ‌دستی اثرات لازم را در جامعه نخواهد داشت. به عنوان نمونه در بحث آلودگی رودخانه ها از طریق فاضلاب بیمارستان های آلوده، نبود زباله سوز در سراوان پس از چنددهه، اجرای طرح بسیار مخرب سد شفارود و…. مسئولان به این NGOهای ناتوان، راکد و وابسته اعتنایی نمی کنند و تنها رنج توسعه ناپایدار و مخرب محیط زیست بر جان دوستداران محیط زیست گیلان می ماند.

 

منبع: گیلان تیتر


کانال تلگرام شمال ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *