همایون تکلّو

شمال ما؛

 

حداقل نسل شیک گل آفتاب گردان بخواند تا بداند و دچار خطاهای فاحش گذشتگان و رده سنی های بالاتر و فرسوده نشود.
این مطلب را به عنوان یک شکوائیه فعال محیط زیست می نویسم نه حتی یک شهروند عادی که از وضعیت کنونی محیط زیست ایران ناراضی است. هیچکس نبود به من نوعی نوجوان بیاموزد که محیط زیست یعنی چه؟ چرا حیوانات اهمیت دارند؟ نقش حیوانات و اکوتوریسم برای توسعه پایدار چیست؟ چرا باید با تمام حیوانات مهربان باشیم نه تنها به گمان عده ای فقط گربه و سگ؟
تقریبا” در این سالها تاکنون به ندرت دیده ام که یک فعال محیط زیست از اطرافیان نزدیکش یا همسایه ها نقد وارد کند که با تمام تلاش و ایستادگی برای حمایت از حیوانات باز هم حاضر باشد که هزینه بپردازد. همیشه سرزنش شده ام که تو یک نفر اگر گیاه خواری کنی بقیه گوشت نمی خورند و حیوانات کشته نمی شوند؟ با یک گل بهار نمی شود و یک دست صدا ندارد!
یا مورد تمسخر و سرزنش اطرافیانم قرار گرفته ام که تماس داشتن با گربه ها (غذا دادن) باعث مریضیت شده و همسایه ها به ما می خندند! نه تنها در محیط مدارس و دانشگاه ها هیچ دروسی در دهه های گذشته برای پرورش یک نسل عاری از کینه و کمک به حیوانات و انسانها وجود نداشته است بلکه محیط های زندگی و فقر فرهنگی و بعضا” اقتصادی باعث شده است تا نسلی حیوان آزار را به جامعه تحمیل کنیم.
برخورد قهر آمیز دستگاه های متولی مثل شهرداری ها با فعالین حقوق حیوانات و فعالین محیط زیست در این سالها و برخورد با برخی حامیان، سبب شده است که بسیاری از آنها خانه نشین بشوند. ما فعالین محیط زیست یک چراغی در تاریکی هستیم که سعی در آبادانی این مرز و بوم داریم. حداقل اگر کمکمان نمی کنید و بستری را فراهم نمی کنید که بتوانیم به حیوانات یاری برسانیم و محیط زیست را از یک فاجعه ملّی برون آوریم آنقدر چوب لای چرخ شکسته و کج و کوله ما نکنید.

در بسیاری از موارد وقتی می گویم که من «فعال محیط زیستم» اصلاً نمی دانند یعنی چه؟ آیا شغل است؟ داخل جیب جا می شود؟ بعد از کلی توضیح کامل تازه می گویند حالا چقدر حقوق می گیرید؟

این همه نبود آگاهی و کتاب نخواندن و مشکلات اقتصادی، سیاسی، زیست محیطی، مدیریتی کم هست که حالا از هر طیف و رده ای از جامعه مانع کار حامیان حقوق حیوانات و فعالین محیط زیست می شوید؟
این سرزمین بیشتر از  این که نیازمند تحمیل نظرهای یکدیگر و القاى آن به جامعه باشد نیازمند احترام و آرامش و خردورزی است.
شما را سوگند به خدا با هر دین و کیش و آئینی که هستید به آرامش فرد فرد جامعه احترام بگذارید و در محیط خصوصی و غیر خصوصی افراد وارد نشوید. ما که در جوانی پیر شدیم حداقل آیندگان بنویسند که آدمهایی هم بودند که در بین آن همه مشکلات اجتماعی به فکر منابع طبیعی و محیط زیست و حیوانات بودند.
* فعال محیط زیست

کانال تلگرام شمال ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *