شهردار و سکوت در برابر انتصابات فامیلی گذشته؛



سرنوشت یک شهر و سلامت شهروندان مهم‌تر است یا حفظ فامیل، دوستان و رفقا در پست‌های‌ خطیر یک شهر؟

 

شمال ما: سراوان زیبا و سرسبز با پوشش جنگل هیرکانی خود این روزها آبستن یک بحران بزرگ زیست‌محیطی و امنیتی است. در دل جنگل باستانی شمال ایران و در منطقه سراوان رشت یکی از بزرگترین دفن‌گاه‌های زباله جهان قرار دارد که به بزرگ‌ترین بحران زیست‌محیطی گیلان و بلکه کشور تبدیل شده و باعث ناراحتی و رنجش مردم و همچنین اعتراضات جاده‌ای مردم بومی این منطقه شده است. بحرانی که به دلیل عدم دانش، تخصص و مدیریت صحیح هر روز و هر روز بزرگ‌تر می‌شود و مدت‌هاست که زنگ خطر را برای مسئولان استان به صدا درآورده است.

شاید شهروندان و مسافرانی که از کنار این منطقه عبور می‌کنند تنها از بوی بد آزار ببینند اما عمق فاجعه بسیار عمیق‌تر از شکل نامناسب و بوی نامطبوع منطقه است. این بحران علاوه‌بر چالش بزرگ زیست‌محیطی، مشکلات اجتماعی بسیاری را نیز به‌وجود آورده و سلامت مردم منطقه و شهروندان شهر رشت را به خطر انداخته است.

زمان زیادی از رانش بزرگ زباله در سراوان نمی‌گذرد؛ رانشی که باعث حرکت حدود شش هکتار زباله شده است. البته رانش اتفاق عجیبی در کوه زباله سراوان نیست و هر زمانی امکان رخ‌دادن آن وجود دارد اما مشکل اصلی در شرایط بحرانی فعلی، عدم مدیریت صحیح سازمان‌ مدیریت پسماند شهرداری رشت است. مدیریت بی‌رمقی که دانش و توانی در تحلیل شرایط، پیش‌بینی و نهایتا پیشگیری از بحران‌های احتمالی اینچنینی را نداشته و جزئی‌ترین اصول مدیریت ساده هم در آن جایگاهی ندارد.

داشتن «ژن خوب» در گرفتن پست‌های حساس در شهر رشت تازگی ندارد اما آیا ژن خوب و نسبت فامیلی با یک عضو شورای شهر می‌تواند بحران یک شهر را مدیریت کند؟ آیا فردی بدون تخصص لازم می‌تواند در چنین جایگاه حساسی قرار بگیرد و همچون شهروندان تماشاچی بحران‌ها باشد؟ آیا موضوع سلامت مردم یک شهر شوخی است؟ اگر از شهر کثیف و پرزباله رشت و عدم مدیریت ابتدایی‌ترین کارهای نظافت و تمیزی آن بگذریم نمی‌توان از حساسیت بحث سراوان و سلامت مردم به سادگی گذشت؛ بحرانی که کم کم تبدیل به پاشنه آشیل شهرداری رشت و شهردار آن شده است.

زمان زیادی از افتتاح سلول به اصطلاح بهداشتی با هزینه‌های گزاف آن که بدون مطالعه دقیق و کار کارشناسی در سراوان ساخته شد نمی‌گذرد و اکنون این سلول بهداشتی پس از رانش در زیر آواری از زباله دفن شده است. تا چه زمانی شهر رشت و شهروندانش باید هزینه فامیل‌بازی و معامله‌ پست‌های حساس و تخصصی شهرداری را بپردازند؟ آیا عضو با تجربه و «مشتی» شورای شهر رشت نباید خود را مسئول اتفاقات بد افتاده و هزینه‌‌هایی که به شهر رشت تحمیل شده بداند؟ آیا وی خواهد توانست از زیر بار مسئولیت اتفاقات احتمالی آتی نیز شانه خالی کند؟ سرنوشت یک شهر و سلامت شهروندان مهم‌تر است یا حفظ فامیل، دوستان و رفقا در پست‌های‌ خطیر یک شهر؟ اولویت برای یک عضو شورای شهر باید پاسخگویی به مطالبات شهروندان باشد یا حفظ منافع فامیل و دوستان و رفقا؟ چرا باید کار به جایی برسد که سرمایه یک شهر به هدر برود و سلامت شهروندان آن به خطر بیفتد؟ آیا وقت آن نرسیده است که شهردار رشت جلوی انتصابات اینچنینی بایستد و به جای حمایت از ژن خوب، از منافع عمومی شهر و سلامت شهروندان دفاع کند؟

.


کانال تلگرام شمال ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *