گلنار وکیل گیلانی:



شمال ما: روز پنجشنبه هفته گذشته خبر ثبت ورزش چوگان در یونسکو به نام کشورمان توسط رسانه‌های مختلف داخلی و خارجی منعکس شد که مطمئنا موجب شادی و مسرت علاقه‌مندان به این رشته خواهد بود، اما این روزها وضعیت چوگان در کشور ما چگونه است و این فدراسیون چگونه اداره می‌شود؟

روزنامه اعتماد در گزارشی نوشت: «تاسف‌آور» شاید واژه مناسبی برای توصیف وضعیت موجود باشد و اگر دقایقی پای صحبت چوگان‌بازان یا خانواده نونهالان و نوجوانان مدرسه چوگان تهران بنشینید، به این نتیجه خواهید رسید که فدراسیون چوگان در حال حاضر بی‌در و پیکر است.

رفاقت داورزنی و آقای پدرخوانده

عمر ورزش چوگان حدودا ٣ هزار سال تخمین زده می‌شود و گفته شده که جنگجویان ایرانی برای آزمایش سلامت و چابکی اسب‌های خود به این بازی روی آورده‌اند و سپس قوانینش را طراحی کرده‌اند، اما فدراسیون چوگان از سال ١٣٨١ و پس از تاکید آیت‌الله خامنه‌ای بر لزوم سرمایه‌گذاری بیشتر روی این رشته به طور مستقل تاسیس شد و تا قبل از آن زیرنظر فدراسیون سوارکاری فعالیت می‌کرد. ریاست فدراسیون سوارکاری در آن زمان بر عهده معاون فعلی ورزش قهرمانی وزارت ورزش‌و‌جوانان یعنی محمدرضا داورزنی بود و او ایلخانی‌زاده که ظاهرا رابطه دوستانه قدیمی هم با خودش داشته را به ریاست این فدراسیون تازه تاسیس می‌گمارد.

حمزه ایلخانی‌زاده از ثروتمندان معروف بوکانی و از رفقای مرحوم حبیب‌الله عسکراولادی بود که همانند آن مرحوم در کار واردات و صادرات بوده، گفته می‌شود چندین کارخانه تولید لوله‌های نفتی و گازی دارد. ایلخانی‌زاده از همان سال ٨١ تا سال گذشته یعنی فروردین ٩۵ به مدت ١۴ سال ریاست فدراسیون چوگان را در اختیار داشت و سوال اساسی این است که او در این مدت چه کرد که تیم ملی چوگان نتوانست حتی به یک مقام قابل اعتنا در مسابقات آسیایی و بین‌المللی دست یابد و پس از ١۴ سال فقط در تهران و کرج باشگاه چوگان داشتیم؟ تنها عملکرد قابل ذکر در تمام این سال‌ها این بوده که نام او و پسرش، سیامک ایلخانی به عنوان اعضای فدراسیون جهانی چوگان ثبت شود؛ مردی که بسیاری از اهالی این ورزش باستانی، نام «پدرخوانده» را بر او نهادند.

مقاومت مقابل درخواست‌ها

سرانجام اعتراض اهالی چوگان به نحوه مدیریت او در فدراسیون و تملک خانوادگی ایلخانی‌زاده‌ها بر چوگان باعث شد تا محمود گودرزی، وزیر قبلی ورزش او را به بهانه پاسپورت کانادایی‌اش مجبور به استعفا کند اما این پایان کار ایلخانی‌زاده در فدراسیون چوگان نبود و او با پشتیبانی وزارت ورزش، معاون امور بانوان خودش را به این سمت نشاند تا در انتخاباتی در فروردین ٩۵ دکتر‌وکیل‌گیلانی با ٣۶ سال سن رییس فدراسیون چوگان شود. برنامه ایلخانی‌زاده این بود که وکیل‌گیلانی در فدراسیون مهره او باشد و خودش کماکان تصمیم‌گیرنده نهایی خطاب شود، اما زن جوان چوگان‌باز تن به دستورات آقای پدرخوانده نداد تا ایلخانی‌زاده به حرکتی غیرمتعارف فکر کند.

سلطانی‌فر وقت ملاقات نمی‌داد

گلنار وکیل‌گیلانی حالا پس از گذشت ٢ ماه از اخراج پرحاشیه‌اش از فدراسیون چوگان و در گفت‌وگویی اختصاصی با «اعتماد»، سکوتش را شکسته و پرده از اتفاقی عجیب و دردناک برمی‌دارد. او در فروردین ٩۵ که به ریاست فدراسیون چوگان رسید، تحولی شگرف را در این ورزش به وجود آورد و اقداماتی همچون تاسیس مدرسه چوگان برای کودکان و نوجوانان، میزبانی از مسابقات جهانی چوگان، احداث باشگاه‌های چوگان در استان‌های دیگر و… را انجام داد که این اتفاق ظاهرا اصلا برای حمزه ایلخانی‌زاده، رییس قبلی فدراسیون خوشایند نبود و او درصدد حاشیه‌سازی برای گلنار وکیل‌گیلانی برمی‌آید. او به «اعتماد» می‌گوید: «من چوگان را از کودکی آغار کردم و از همان زمان به‌طور خانوادگی با آریالای ایلخانی‌زاده و خانواده‌شان آشنا شدم و عکس‌هایی هم قاعدتا در مهمانی‌های خانوادگی گرفته شد.

پس از ریاست من در فدراسیون چوگان، آقای ایلخانی‌زاده به بهانه‌های مختلف قصد دخالت و اعمال نظر در کار بنده را داشت و انتظارش این بود که تمام کارهایم را با ایشان هماهنگ کنم که بنده در مقابل ایشان مقاومت کردم و سعی می‌کردم تا استقلال خودم را حفظ کنم، زیرا از لحاظ فکری تفاوت زیادی بین ما بود. من در آن یک سال و نیم به دستاوردهایی در چوگان رسیدم که تا قبل از آن بی‌سابقه بود و همین امر برای ایشان و پسرش اصلا خوشایند نبود و در نهایت به من گفتند که باید استعفا دهم و عکس‌های خانوادگی‌ام هم به دفتر داورزنی ارسال شد! نتیجه اینکه فشارهای‌شان به وزارتخانه تاثیرگذار شد و وقتی مقاومتم را دیدند، وزیر ورزش در تاریخ دوم مهرماه امسال بنده را برکنار کرد.

من مدرسه چوگانی را در تهران افتتاح کردم که در عرض چند روز ۴٠ کودک و نوجوان برای ثبت نام آمدند و با حمایت بخش خصوصی و والدین بچه‌ها، اسبچه‌های خزری را وارد کردیم که همین اتفاق هم مثل خاری در چشم آنها بود و مصر بودند که باید این مدرسه را تعطیل کنم. بهانه‌شان هم این بود که چوگان برای کودکان ضرر دارد اما وقتی از فدراسیون جهانی به تهران آمدند، بسیار از این اتفاق استقبال کردند و گفتند که در کشورهای اروپایی هم همین اتفاق درحال انجام است که آقایان این اتفاق را هم برنتابیدند.»

استعفای اجباری

از وکیل‌گیلانی پرسیدیم که دقیقا نقش محمدرضا داورزنی و وزارت ورزش در این اتفاق چه بود که او در نهایت تعجب گفت: «ایشان چندین بار بنده را به دفتر خودش فراخواند و هربار می‌گفت که اگر استعفا ندهم، عکس‌های خصوصی‌ام در تلگرام منتشر خواهد شد! او عملا بنده را تهدید کرد و می‌گفت که چرا در عکس‌ها حجاب ندارم و من هربار توضیح می‌دادم که آن عکس‌ها کاملا خصوصی هستند و بدون اجازه من عکس‌ها را برای شما فرستاده، اما او توجهی به توضیحات من نمی‌کرد و رییس حراست وزارت ورزش و برخی کارمندان مثل خانم دکتر محمدیان هم در جریان تهدید ایشان هستند.

جالب است که او منکر ارسال عکس‌ها توسط ایلخانی‌زاده شد و گفت که اصلا ارسال‌کننده عکس‌ها را نمی‌شناسد، اما همچنان تاکید می‌کرد که اگر استعفا ندهم عکس‌هایم در تلگرام منتشر خواهد شد! مطمئنا شخص وزیر ورزش هم از این ماجرا و تهدیدهای داورزنی مطلع بوده که بدون شنیدن هیچ دفاعیه‌ای از من حکم اخراجم را صادر کرد.

من دو ماه تمام از ایشان وقت ملاقات ١٠ دقیقه‌ای می‌خواستم تا ماجرا را برایش توضیح دهم، اما باورتان می‌شود که یک رییس فدراسیون نتوانست پس از گذشت دو ماه با وزیر ورزش ملاقات کند؟ اصلا چطور می‌شود آقای داورزنی که معاون وزیر هستند، همچنان عضو هیات رییسه فدراسیون چوگان هم باشند؟ این خلاف قانون نیست؟ آن همه شعار آقای سلطانی‌فر درباره بها دادن به زنان و جوانان فقط در حد حرف است و باید از آقای رییس‌جمهور بپرسیم که آن شعارهای دلنشین شما درباره پاسداشت حقوق شهروندی افراد و زنان در انتخابات اخیر به کجا رسید؟ آیا این درست است که معاون وزیر ایشان بنده را تهدید به انتشار عکس‌های خصوصی‌ام کند؟»

نزدیکان ایلخانی‌زاده در بین کاندیداها

در انتهای صحبت‌مان با گلنار وکیل‌گیلانی از انتخابات آتی فدراسیون چوگان که حدودا تا یک ماه آینده برگزار می‌شود پرسیدیم و اینکه برنامه حمزه ایلخانی‌زاده برای این انتخابات را چگونه ارزیابی می‌کند؟ گیلانی پاسخ داد: «حداقل ٢ نفر از ٨ کاندیدایی که ثبت‌نام کرده‌اند، کارمندهای ایلخانی‌زاده هستند. مثل آقای دهخدایی که دبیر فدراسیون ایشان بود و از او به عنوان پیشکسوت چوگان یاد می‌شود، درحالی که هیچ‌وقت چوگان ‌بازی نکرده! یا آقای هدایت که او هم از مدیران کارخانه ایشان است. البته که واقعا دیگر اخبار این فدراسیون و کل ورزش کشور برایم مهم نیست و آنقدر در این مدت جفا و بی‌اخلاقی دیدم که ترجیح می‌دهم این دوستان را به حال خودشان رها کنم. واقعا فضای سالمی برای کار کردن وجود ندارد.»


کانال تلگرام شمال ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *