روایتی جدید از سردار جنگل؛



میرزا شعبانعلی سر بریده میرزا را که تحویل گرفت، در پی بدن میرزا کوچک خان به ماسوله رفت که توسط نامزد میرزا در اطراف ماسوله به امانت، به خاک سپرده شده بود…

شمال ما: پریرخ جنگلی پس از ۹۴ سال، گنجینه خاطرات خانوادگی را نزد خبرنگار ایرنا ورق زد و از عموی پدرش «میرزا کوچک خان جنگلی» سخن گفت.

پریرخ به پاس بزرگداشت سالروز شهادت کوچک جنگلی – یازدهم آذرماه – به گیلان سفر کرده و بر آرامگاه میرزا در سلیمانداراب رشت حضور یافت و به عادت همیشه، چنان در انزوای خودخواسته فرو رفت که باز هم کمتر کسی متوجه شد که این بانوی کلان سال از بازماندگان نهضت جنگل است.

پس از این حضور پریرخ جنگلی به اصرار دوست سال های دور خود به خبرنگار ایرنا معرفی و درخواست گفت و گو با ما را پذیرفت .
او همچون همه مادربزرگان ایرانی آرام و مهربان، با اندک لرزشی بر اندام و کلام، با سخاوت تمام روزگار به باد سپرده پیشین را ملایم و به زحمت ورق زد.
پریرخ جنگلی پدرش (میرزا شعبانعلی جنگلی) خوب را بخاطر می آورد که از اعضای نوجوان نهضت جنگل بود و از همین جا سخن خود را شروع کرده، می گوید: سر بریده میرزا پس از ۲۰ سال به پدرم تحویل شد.
وی ادامه می دهد: میرزا شعبانعلی سر بریده میرزا را که تحویل گرفت، در پی بدن میرزا کوچک خان به ماسوله رفت که توسط نامزد میرزا در اطراف ماسوله به امانت، به خاک سپرده شده بود.
پریرخ پس کوچه های تو در توی داشته های ذهنیش را مرور می کند و می گوید: پدر، با اجازه نامزد میرزا پیکر کوچک جنگلی را نیز دریافت می کند و سر و پیکر میرزا را به سلیمانداراب رشت منتقل کرده و در آرامگاه خانوادگی به خاک می سپارد.
وی با تکرار ‘مرا به یاد بیاور ، مرا به یاد بیاور’ از پدر سخن به میان آورده می گوید: پس از شهادت میرزا، یاران او از بیم ظلم دشمن پنهان بودند و پدر به همراه برخی اعضا در بام خانه ها آواره بود و از فرط گرسنگی از سیر و پیازی که در آن زمان بر بام ها نگهداری می شد، تغذیه می کردند.
وی ادامه می دهد: میرزا مدام مرام نامه اش را که بر مبنای جهانبینی مذهبی بود، مرور و مدام به همراه یارانش بر استقلال و نجات ملت تاکید می کرد و در آن ایامی که قحطی بر مردم مستولی شده بود، انبارهای غلات را به روی مردم گرسنه می گشود.
پریرخ در زمان معلق شده بود؛ میان رنگ خاک، آجر و خشت، رود و جنگل، هر از گاه نفسی تازه می کرد و این بار از دکتر حشمت طالقانی (حشمت الاطباء) سخن گفت.
او ادامه داد: متانتش، وفادارییش و نطق آتشین او در هنگامه به دار آویختن در دفاع از نهضت جنگل.
دکتر حشمت در همکاری با اهداف نهضت جنگل، به تاسیس مدارس و احداث راه های روستایی می پرداخت، همه جا با کوچک خان همکاری داشته و در پیکارهای دیلمان، جواهردشت، جواهرده، کاکوو گاوبن شرکت داشت.
پریرخ ادامه می دهد: پس از شهادت میرزا، افرادی بودند که خود را پسر میرزا معرفی می کردند اما افرادی از خاندان میرزا با ارائه مدارک پزشکی ثابت کردند که میرزا در جریان مجروح شدن از ناحیه پا، امکان فرزنددار شدن را برای همیشه از دست داده بود.
پریرخ جنگلی زاده ۱۳۱۲ فرزند میرزا شعبانعلی جنگلی از اندک بازماندگان خاندان سردار جنگل است که به مناسبت پاسداشت سالروز شهادت میرزا کوچک خان به رشت سفر کرده و در آرامگاه او واقع در سلیمانداراب حاضر شده است.
میرزا یونس فرزند میرزا بزرگ که بعدها مشهور به میرزاکوچک خان جنگلی شد، در سال ۱۲۹۸ هجری قمری در محله استادسرای رشت و در خانواده ای مذهبی چشم به جهان گشود.
جنبش جنگل به رهبری میرزا کوچک خان، بعد از نهضت مشروطه خواهی، یکی از مردمی ترین نهضت های محلی ایران است که خواستار قطع دست بیگانگان از کشور و استقلال و سربلندی ایران بود.
نهضت جنگل اگرچه نتوانست به آرمان های سیاسی خود دست یابد، ولی جنگلی های به جا مانده از این نهضت، منشأ جریان های فرهنگی مهمی در گیلان شد.
میرزا کوچک جنگلی پس از چندین سال مبارزه علیه نظام مستبد شاهنشاهی، با تعداد اندکی از یاران خود برای جمع آوری قوا به طرف خلخال حرکت کرد که در کوه های تالش در برف و بوران اسیر و به شهادت رسید.
با شهادت میرزاکوچک خان در روز دوشنبه یازدهم آذرماه سال ۱۳۰۰ هجری خورشیدی (سوم ربیع الثانی ۱۳۴۰ ق) نهضت جنگل به نقطه پایان خود رسید.
حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی به کنگره بزرگداشت میرزاکوچک خان جنگلی در سال ۱۳۹۱ ، منشأ حرکت میرزا کوچک خان را یک منشأ صددرصد دینی و اعتقادی دانستند و تاکید کردند: ایشان یک واحد مینیاتوری از نظام اسلامی را در همان محدوده خاص خود – گیلان – ایجاد کرد.

 

منبع: ایرنا؛ مرضیه ضامن

عکس: مجتبی محمدی

.

.

.

.

http://media.irna.ir/1394/13940914/2988337/2988337-4672777.jpg

.

.


کانال تلگرام شمال ما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *